absolutywny

Polish

Etymology

From absolutyw +‎ -ny. First attested in 1918.

Pronunciation

• IPA^(key): /ap.sɔ.luˈtɘv.nɘ/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɘvnɘ
• Syllabification: ab‧so‧lu‧tyw‧ny

Adjective

absolutywny (not comparable, no derived adverb)

1. (relational, grammar) absolutive (of or pertaining to the grammatical case prototypically used to indicate the sole argument of an intransitive verb, and the more patientive argument of a transitive verb)

Declension

Declension of absolutywny (hard)

singular					plural
	masculine animate	masculine inanimate	feminine	neuter	virile (= masculine personal)	non-virile
nominative/vocative	absolutywny		absolutywna	absolutywne	absolutywni	absolutywne
genitive	absolutywnego		absolutywnej	absolutywnego	absolutywnych
dative	absolutywnemu		absolutywnej	absolutywnemu	absolutywnym
accusative	absolutywnego	absolutywny	absolutywną	absolutywne	absolutywnych	absolutywne
instrumental	absolutywnym		absolutywną	absolutywnym	absolutywnymi
locative	absolutywnym		absolutywnej	absolutywnym	absolutywnych

Related terms

adjectives

• absolutny
• absolutoryjny
• absolutystyczny
• absolwencki

adverbs

• absolutnie
• absolutystycznie

nouns

• absolucja
• absolut
• absolutność
• absolutorium
• absolutysta
• absolutystka
• absolutystyczność
• absolutyw
• absolutyzacja
• absolutyzm
• absolwent
• absolwentka

verbs

• absolutyzować impf, zabsolutyzować pf
• absolwować impf

Further reading

• absolutywny in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego