aischuir

Irish

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈaʃˌxɪɾʲ/

Etymology 1

From ais- (“re-, back”) +‎ cuir (“put”, verb).

Verb

aischuir (present analytic aischuireann, future analytic aischuirfidh, verbal noun aischur, past participle aischurtha)

1. (transitive) put back, restore, return

Conjugation

Conjugation of aischuir (first conjugation – A)

indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
present	aschuirim	aschuireann tú; aschuirir†	aschuireann sé, sí	aschuirimid; aschuireann muid	aschuireann sibh	aschuireann siad; aschuirid†	a aschuireann; a aschuireas	aschuirtear
past	d'aschuir mé; d'aschuireas / aschuir mé‡; aschuireas‡	d'aschuir tú; d'aschuiris / aschuir tú‡; aschuiris‡	d'aschuir sé, sí / aschuir sé, sí‡	d'aschuireamar; d'aschuir muid / aschuireamar‡; aschuir muid‡	d'aschuir sibh; d'aschuireabhair / aschuir sibh‡; aschuireabhair‡	d'aschuir siad; d'aschuireadar / aschuir siad‡; aschuireadar‡	a d'aschuir	aschuireadh; haschuireadh†
past habitual	d'aschuirinn / aschuirinn‡	d'aschuirteá / aschuirteá‡	d'aschuireadh sé, sí / aschuireadh sé, sí‡	d'aschuirimis; d'aschuireadh muid / aschuirimis‡; aschuireadh muid‡	d'aschuireadh sibh / aschuireadh sibh‡	d'aschuiridís; d'aschuireadh siad / aschuiridís‡; aschuireadh siad‡	a d'aschuireadh	d'aschuirtí / aschuirtí‡
	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
future	aschuirfidh mé; aschuirfead	aschuirfidh tú; aschuirfir†	aschuirfidh sé, sí	aschuirfimid; aschuirfidh muid	aschuirfidh sibh	aschuirfidh siad; aschuirfid†	a aschuirfidh; a aschuirfeas	aschuirfear
conditional	d'aschuirfinn / aschuirfinn‡	d'aschuirfeá / aschuirfeá‡	d'aschuirfeadh sé, sí / aschuirfeadh sé, sí‡	d'aschuirfimis; d'aschuirfeadh muid / aschuirfimis‡; aschuirfeadh muid‡	d'aschuirfeadh sibh / aschuirfeadh sibh‡	d'aschuirfidís; d'aschuirfeadh siad / aschuirfidís‡; aschuirfeadh siad‡	a d'aschuirfeadh	d'aschuirfí / aschuirfí‡
subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
present	go n-aschuire mé; go n-aschuiread†	go n-aschuire tú; go n-aschuirir†	go n-aschuire sé, sí	go n-aschuirimid; go n-aschuire muid	go n-aschuire sibh	go n-aschuire siad; go n-aschuirid†	—	go n-aschuirtear
past	dá n-aschuirinn	dá n-aschuirteá	dá n-aschuireadh sé, sí	dá n-aschuirimis; dá n-aschuireadh muid	dá n-aschuireadh sibh	dá n-aschuiridís; dá n-aschuireadh siad	—	dá n-aschuirtí
imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
—	aschuirim	aschuir	aschuireadh sé, sí	aschuirimis	aschuirigí; aschuiridh†	aschuiridís	—	aschuirtear
past participle	aischurtha
verbal noun	aischur

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

aischuir m

1. inflection of aischur:
   1. vocative/genitive singular
   2. nominative/dative plural

Mutation

Mutated forms of aischuir

radical	eclipsis	with h-prothesis	with t-prothesis
aischuir	n-aischuir	haischuir	not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

• Ó Dónaill, Niall (1977), “aischuir”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN