Jump to content

animatus

From Wiktionary, the free dictionary

Latin

[edit]

Etymology 1

[edit]

    Perfect passive participle of animō.

    Participle

    [edit]

    animātus (feminine animāta, neuter animātum); first/second-declension participle

    1. filled with breath or air
    2. animated, quickened
    3. refreshed, revived
    4. made alive, alive
    5. endowed with spirit or courage
    6. roused, incited
    7. (of colours) enlivened
    8. (of torches) kindled, lit

    Adjective

    [edit]

    animātus (feminine animāta, neuter animātum); first/second-declension adjective

    1. disposed, inclined, minded
    2. (pre-classical, poetic in post-classical authors) endowed with courage, courageous, stouthearted
      • c. 190 BCE, Plautus, Bacchides 4.9.11–18:
        Nam ego has tabellas obsignatas consignatas quas fero
        non sunt tabellae, sed equos quem misere Achivi ligneum.
        […]
        Tum quae hic sunt scriptae litterae, hoc in equo insunt milites
        armati atque animati probe.
        (please add an English translation of this quotation)
    Declension
    [edit]

    First/second-declension adjective.

    Etymology 2

    [edit]

      From animō + -tus (forming action nouns).

      Noun

      [edit]

      animātus m (genitive animātūs); fourth declension

      1. a breathing
        Synonym: spīritus
        • 77 CE – 79 CE, Plinius Maior, Naturalis Historia 11.2.7:
          Volare quidem aliqua et animatu carere in ipso spiritu viventia, habere sensum victus, generationis, operis atque etiam de futuro curam, et quamvis non sint membra quae velut carina sensus invehant, esse tamen iis auditum, olfactum, gustatum, eximia praeterea naturae dona, sollertiam, animum, artem, quis facile crediderit?
          (please add an English translation of this quotation)
      Declension
      [edit]

      Fourth-declension noun.

      singular plural
      nominative animātus animātūs
      genitive animātūs animātuum
      dative animātuī animātibus
      accusative animātum animātūs
      ablative animātū animātibus
      vocative animātus animātūs

      References

      [edit]
      • “ănĭmātus¹”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
      • “ănĭmātus²”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
      • “animātus¹”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
      • “ănĭmātus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
      • Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book‎[1], London: Macmillan and Co.
        • animate and inanimate nature: animata (animalia) inanimaque (not inanimata)