başrahip

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Turkish[edit]

Etymology[edit]

From baş (head; leader) +‎ rahip (monk).

Noun[edit]

başrahip (definite accusative başrahipi, plural başrahipler)

  1. (religion) abbot

Declension[edit]

Inflection
Nominative başrahip
Definite accusative başrahibi
Singular Plural
Nominative başrahip başrahipler
Definite accusative başrahibi başrahipleri
Dative başrahibe başrahiplere
Locative başrahipte başrahiplerde
Ablative başrahipten başrahiplerden
Genitive başrahibin başrahiplerin
Possessive forms
Singular Plural
1st singular başrahibim başrahiplerim
2nd singular başrahibin başrahiplerin
3rd singular başrahibi başrahipleri
1st plural başrahibimiz başrahiplerimiz
2nd plural başrahibiniz başrahipleriniz
3rd plural başrahipleri başrahipleri
Predicative forms
Singular Plural
1st singular başrahibim başrahiplerim
2nd singular başrahipsin başrahiplersin
3rd singular başrahip
başrahiptir
başrahipler
başrahiplerdir
1st plural başrahibiz başrahipleriz
2nd plural başrahipsiniz başrahiplersiniz
3rd plural başrahipler başrahiplerdir