bezczelny

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Polish[edit]

Etymology[edit]

From bez- +‎ czoła +‎ -ny.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /bɛsˈt͡ʂɛl.nɨ/, (colloquial) /bɛʂˈt͡ʂɛl.nɨ/
  • (file)

Adjective[edit]

bezczelny (comparative bezczelniejszy or bardziej bezczelny, superlative najbezczelniejszy or najbardziej bezczelny, adverb bezczelnie)

  1. impudent, insolent, impertinent, brazen

Declension[edit]

Further reading[edit]

  • bezczelny in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • bezczelny in Polish dictionaries at PWN