biçim

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Turkish[edit]

Etymology[edit]

From the verb biçmek (to crop).

Noun[edit]

biçim (definite accusative biçimi, plural biçimler)

  1. form, shape

Declension[edit]

Inflection
Nominative biçim
Definite accusative biçimi
Singular Plural
Nominative biçim biçimler
Definite accusative biçimi biçimleri
Dative biçime biçimlere
Locative biçimde biçimlerde
Ablative biçimden biçimlerden
Genitive biçimin biçimlerin
Possessive forms
Nominative
Singular Plural
1st singular biçimim biçimlerim
2nd singular biçimin biçimlerin
3rd singular biçimi biçimleri
1st plural biçimimiz biçimlerimiz
2nd plural biçiminiz biçimleriniz
3rd plural biçimleri biçimleri
Definite accusative
Singular Plural
1st singular biçimimi biçimlerimi
2nd singular biçimini biçimlerini
3rd singular biçimini biçimlerini
1st plural biçimimizi biçimlerimizi
2nd plural biçiminizi biçimlerinizi
3rd plural biçimlerini biçimlerini
Dative
Singular Plural
1st singular biçimime biçimlerime
2nd singular biçimine biçimlerine
3rd singular biçimine biçimlerine
1st plural biçimimize biçimlerimize
2nd plural biçiminize biçimlerinize
3rd plural biçimlerine biçimlerine
Locative
Singular Plural
1st singular biçimimde biçimlerimde
2nd singular biçiminde biçimlerinde
3rd singular biçiminde biçimlerinde
1st plural biçimimizde biçimlerimizde
2nd plural biçiminizde biçimlerinizde
3rd plural biçimlerinde biçimlerinde
Ablative
Singular Plural
1st singular biçimimden biçimlerimden
2nd singular biçiminden biçimlerinden
3rd singular biçiminden biçimlerinden
1st plural biçimimizden biçimlerimizden
2nd plural biçiminizden biçimlerinizden
3rd plural biçimlerinden biçimlerinden
Genitive
Singular Plural
1st singular biçimimin biçimlerimin
2nd singular biçiminin biçimlerinin
3rd singular biçiminin biçimlerinin
1st plural biçimimizin biçimlerimizin
2nd plural biçiminizin biçimlerinizin
3rd plural biçimlerinin biçimlerinin