brokuł

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Celtic *brokkos

Gaulish *brokkosbor.?

Latin broccus

Italian brocco

Proto-Indo-European *-lós

Proto-Indo-European *-elós

Proto-Italic *-elos

Latin -ulus

Italian -olo

Italian broccolobor.

Polish brokuł

Borrowed from Italian broccolo.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈbrɔ.kuw/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɔkuw
• Syllabification: bro‧kuł

Noun

brokuł m inan

1. broccoli

Declension

Declension of brokuł

	singular	plural
nominative	brokuł	brokuły
genitive	brokułu	brokułów
dative	brokułowi	brokułom
accusative	brokuł	brokuły
instrumental	brokułem	brokułami
locative	brokule	brokułach
vocative	brokule	brokuły

Derived terms

adjective

• brokułowy

Further reading

• “brokuł”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “brokuł”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)