Jump to content

bulunma

From Wiktionary, the free dictionary

Turkish

[edit]

Noun

[edit]

bulunma (definite accusative bulunmayı, plural bulunmalar)

  1. verbal noun of bulunmak
    1. being present, being in/at somewhere
    2. being found, having been found or located
    3. (grammar, by extension) locative case

Declension

[edit]
Declension of bulunma
singular plural
nominative bulunma bulunmalar
definite accusative bulunmayı bulunmaları
dative bulunmaya bulunmalara
locative bulunmada bulunmalarda
ablative bulunmadan bulunmalardan
genitive bulunmanın bulunmaların

Synonyms

[edit]