caniformis
Appearance
Latin
[edit]Etymology
[edit]From canis (“dog”) + -fōrmis (“having the form of”).
Pronunciation
[edit]- (Classical Latin) IPA(key): [ka.nɪˈfoːr.mɪs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ka.niˈfɔr.mis]
Adjective
[edit]canifōrmis (neuter canifōrme); third-declension two-termination adjective
Declension
[edit]Third-declension two-termination adjective.
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| masc./fem. | neuter | masc./fem. | neuter | ||
| nominative | canifōrmis | canifōrme | canifōrmēs | canifōrmia | |
| genitive | canifōrmis | canifōrmium | |||
| dative | canifōrmī | canifōrmibus | |||
| accusative | canifōrmem | canifōrme | canifōrmīs canifōrmēs |
canifōrmia | |
| ablative | canifōrmī | canifōrmibus | |||
| vocative | canifōrmis | canifōrme | canifōrmēs | canifōrmia | |
Descendants
[edit]- → Translingual: Caniformia
References
[edit]- “caniformis”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “caniformis”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.