From Wiktionary, the free dictionary
From Middle Irish cetaigid .[ 1] By surface analysis , cead + -igh .
ceadaigh (present analytic ceadaíonn , future analytic ceadóidh , verbal noun ceadú , past participle ceadaithe )
to permit , allow
Conjugation of ceadaigh (second conjugation )
indicative
singular
plural
direct relative
autonomous
first
second
third
first
second
third
present
ceadaím
ceadaíonn tú; ceadaír †
ceadaíonn sé, sí
ceadaímid ; ceadaíonn muid
ceadaíonn sibh
ceadaíonn siad; ceadaíd †
a cheadaíonn ; a cheadaíos
ceadaítear
past
cheadaigh mé; cheadaíos
cheadaigh tú; cheadaís
cheadaigh sé, sí
cheadaíomar ; cheadaigh muid
cheadaigh sibh; cheadaíobhair
cheadaigh siad; cheadaíodar
a cheadaigh
ceadaíodh
past habitual
cheadaínn /ceadaínn ‡
cheadaíteá /ceadaíteá ‡
cheadaíodh sé, sí /ceadaíodh sé, sí‡
cheadaímis ; cheadaíodh muid /ceadaímis ‡ ; ceadaíodh muid‡
cheadaíodh sibh /ceadaíodh sibh‡
cheadaídís ; cheadaíodh /ceadaídís ‡ ; ceadaíodh siad‡
a cheadaíodh
cheadaítí /ceadaítí ‡
singular
plural
direct relative
autonomous
first
second
third
first
second
third
future
ceadóidh mé; ceadód ; ceadóchaidh mé†
ceadóidh tú; ceadóir † ; ceadóchaidh tú†
ceadóidh sé, sí; ceadóchaidh sé, sí†
ceadóimid ; ceadóidh muid; ceadóchaimid † ; ceadóchaidh muid†
ceadóidh sibh; ceadóchaidh sibh†
ceadóidh siad; ceadóid † ; ceadóchaidh siad†
a cheadóidh ; a cheadós ; a cheadóchaidh † ; a cheadóchas †
ceadófar ; ceadóchar †
conditional
cheadóinn ; cheadóchainn † /ceadóinn ‡ ; ceadóchainn † ‡
cheadófá ; cheadóchthá † /ceadófá ‡ ; ceadóchthá † ‡
cheadódh sé, sí; cheadóchadh sé, sí† /ceadódh sé, sí‡ ; ceadóchadh sé, sí† ‡
cheadóimis ; cheadódh muid; cheadóchaimis † ; cheadóchadh muid† /ceadóimis ‡ ; ceadódh muid‡ ; ceadóchaimis † ‡ ; ceadóchadh muid† ‡
cheadódh sibh; cheadóchadh sibh† /ceadódh sibh‡ ; ceadóchadh sibh† ‡
cheadóidís ; cheadódh siad; cheadóchaidís † ; cheadóchadh siad† /ceadóidís ‡ ; ceadódh siad‡ ; ceadóchaidís † ‡ ; ceadóchadh siad† ‡
a cheadódh ; a cheadóchadh †
cheadófaí ; cheadóchthaí † /ceadófaí ‡ ; ceadóchthaí † ‡
subjunctive
singular
plural
direct relative
autonomous
first
second
third
first
second
third
present
go gceadaí mé; go gceadaíod †
go gceadaí tú; go gceadaír †
go gceadaí sé, sí
go gceadaímid ; go gceadaí muid
go gceadaí sibh
go gceadaí siad; go gceadaíd †
—
go gceadaítear
past
dá gceadaínn
dá gceadaíteá
dá gceadaíodh sé, sí
dá gceadaímis ; dá gceadaíodh muid
dá gceadaíodh sibh
dá gceadaídís ; dá gceadaíodh siad
—
dá gceadaítí
imperative
singular
plural
direct relative
autonomous
first
second
third
first
second
third
—
ceadaím
ceadaigh
ceadaíodh sé, sí
ceadaímis
ceadaígí ;ceadaídh †
ceadaídís
—
ceadaítear
past participle
ceadaithe
verbal noun
ceadú
† archaic or dialect form ‡ dependent form
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish. All possible mutated forms are displayed for convenience.
Dinneen, Patrick S. (1927 ), “ceaduiġim ”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla [Irish and English Dictionary ], 2nd edition, Dublin: Irish Texts Society, page 173 ; reprinted with additions 1996 , →ISBN
Ó Dónaill, Niall (1977 ), “ceadaigh ”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary ], Dublin: An Gúm, →ISBN