cealaigh

Irish

Etymology

From ceal +‎ -aigh.

Verb

cealaigh (present analytic cealaíonn, future analytic cealóidh, verbal noun cealú, past participle cealaithe)

1. to cancel (invalidate, annul)

Conjugation

Conjugation of cealaigh (second conjugation)

indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
present	cealaím	cealaíonn tú; cealaír†	cealaíonn sé, sí	cealaímid; cealaíonn muid	cealaíonn sibh	cealaíonn siad; cealaíd†	a chealaíonn; a chealaíos	cealaítear
past	chealaigh mé; chealaíos	chealaigh tú; chealaís	chealaigh sé, sí	chealaíomar; chealaigh muid	chealaigh sibh; chealaíobhair	chealaigh siad; chealaíodar	a chealaigh	cealaíodh
past habitual	chealaínn / cealaínn‡	chealaíteá / cealaíteá‡	chealaíodh sé, sí / cealaíodh sé, sí‡	chealaímis; chealaíodh muid / cealaímis‡; cealaíodh muid‡	chealaíodh sibh / cealaíodh sibh‡	chealaídís; chealaíodh / cealaídís‡; cealaíodh siad‡	a chealaíodh	chealaítí / cealaítí‡
	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
future	cealóidh mé; cealód; cealóchaidh mé†	cealóidh tú; cealóir†; cealóchaidh tú†	cealóidh sé, sí; cealóchaidh sé, sí†	cealóimid; cealóidh muid; cealóchaimid†; cealóchaidh muid†	cealóidh sibh; cealóchaidh sibh†	cealóidh siad; cealóid†; cealóchaidh siad†	a chealóidh; a chealós; a chealóchaidh†; a chealóchas†	cealófar; cealóchar†
conditional	chealóinn; chealóchainn† / cealóinn‡; cealóchainn†‡	chealófá; chealóchthᆠ/ cealófá‡; cealóchthᆇ	chealódh sé, sí; chealóchadh sé, s토/ cealódh sé, sí‡; cealóchadh sé, s톇	chealóimis; chealódh muid; chealóchaimis†; chealóchadh muid† / cealóimis‡; cealódh muid‡; cealóchaimis†‡; cealóchadh muid†‡	chealódh sibh; chealóchadh sibh† / cealódh sibh‡; cealóchadh sibh†‡	chealóidís; chealódh siad; chealóchaidís†; chealóchadh siad† / cealóidís‡; cealódh siad‡; cealóchaidís†‡; cealóchadh siad†‡	a chealódh; a chealóchadh†	chealófaí; chealóchtha토/ cealófaí‡; cealóchtha톇
subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
present	go gcealaí mé; go gcealaíod†	go gcealaí tú; go gcealaír†	go gcealaí sé, sí	go gcealaímid; go gcealaí muid	go gcealaí sibh	go gcealaí siad; go gcealaíd†	—	go gcealaítear
past	dá gcealaínn	dá gcealaíteá	dá gcealaíodh sé, sí	dá gcealaímis; dá gcealaíodh muid	dá gcealaíodh sibh	dá gcealaídís; dá gcealaíodh siad	—	dá gcealaítí
imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
—	cealaím	cealaigh	cealaíodh sé, sí	cealaímis	cealaígí; cealaídh†	cealaídís	—	cealaítear
past participle	cealaithe
verbal noun	cealú

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of cealaigh

radical	lenition	eclipsis
cealaigh	chealaigh	gcealaigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

• Ó Dónaill, Niall (1977), “cealaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN