From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation
Jump to search
cealaigh (present analytic cealaíonn, future analytic cealóidh, verbal noun cealú, past participle cealaithe)
- to cancel (invalidate, annul)
|
singular
|
plural
|
relative
|
autonomous
|
first
|
second
|
third
|
first
|
second
|
third
|
indicative
|
present
|
cealaím
|
cealaíonn tú; cealaír†
|
cealaíonn sé, sí
|
cealaímid; cealaíonn muid
|
cealaíonn sibh
|
cealaíonn siad; cealaíd†
|
a chealaíonn; a chealaíos / a gcealaíonn*; a gcealaíos*
|
cealaítear
|
past
|
chealaigh mé; chealaíos
|
chealaigh tú; chealaís
|
chealaigh sé, sí
|
chealaíomar; chealaigh muid
|
chealaigh sibh; chealaíobhair
|
chealaigh siad; chealaíodar
|
a chealaigh / ar chealaigh*
|
cealaíodh
|
past habitual
|
chealaínn / gcealaínn‡‡
|
chealaíteá / gcealaíteᇇ
|
chealaíodh sé, sí / gcealaíodh sé, s퇇
|
chealaímis; chealaíodh muid / gcealaímis‡‡; gcealaíodh muid‡‡
|
chealaíodh sibh / gcealaíodh sibh‡‡
|
chealaídís; chealaíodh siad / gcealaídís‡‡; gcealaíodh siad‡‡
|
a chealaíodh / a gcealaíodh*
|
chealaítí / gcealaít퇇
|
future
|
cealóidh mé; cealód; cealóchaidh mé†
|
cealóidh tú; cealóir†; cealóchaidh tú†
|
cealóidh sé, sí; cealóchaidh sé, sí†
|
cealóimid; cealóidh muid; cealóchaimid†; cealóchaidh muid†
|
cealóidh sibh; cealóchaidh sibh†
|
cealóidh siad; cealóid†; cealóchaidh siad†
|
a chealóidh; a chealós; a chealóchaidh†; a chealóchas† / a gcealóidh*; a gcealós*; a gcealóchaidh*†; a gcealóchas*†
|
cealófar; cealóchar†
|
conditional
|
chealóinn; chealóchainn† / gcealóinn‡‡; gcealóchainn†‡‡
|
chealófá; chealóchthᆠ/ gcealófᇇ; gcealóchthᆇ‡
|
chealódh sé, sí; chealóchadh sé, sí† / gcealódh sé, s퇇; gcealóchadh sé, s톇‡
|
chealóimis; chealódh muid; chealóchaimis†; chealóchadh muid† / gcealóimis‡‡; gcealódh muid‡‡; gcealóchaimis†‡‡; gcealóchadh muid†‡‡
|
chealódh sibh; chealóchadh sibh† / gcealódh sibh‡‡; gcealóchadh sibh†‡‡
|
chealóidís; chealódh siad; chealóchadh siad† / gcealóidís‡‡; gcealódh siad‡‡; gcealóchadh siad†‡‡
|
a chealódh; a chealóchadh† / a gcealódh*; a gcealóchadh*†
|
chealófaí; chealóchthaí† / gcealófa퇇; gcealóchtha톇‡
|
subjunctive
|
present
|
go gcealaí mé; go gcealaíod†
|
go gcealaí tú; go gcealaír†
|
go gcealaí sé, sí
|
go gcealaímid; go gcealaí muid
|
go gcealaí sibh
|
go gcealaí siad; go gcealaíd†
|
—
|
go gcealaítear
|
past
|
dá gcealaínn
|
dá gcealaíteá
|
dá gcealaíodh sé, sí
|
dá gcealaímis; dá gcealaíodh muid
|
dá gcealaíodh sibh
|
dá gcealaídís; dá gcealaíodh siad
|
—
|
dá gcealaítí
|
imperative
|
cealaím
|
cealaigh
|
cealaíodh sé, sí
|
cealaímis
|
cealaígí; cealaídh†
|
cealaídís
|
—
|
cealaítear
|
verbal noun
|
cealú
|
past participle
|
cealaithe
|
* indirect relative
† archaic or dialect form
‡‡ dependent form used with particles that trigger eclipsis
Irish mutation
|
Radical
|
Lenition
|
Eclipsis
|
cealaigh
|
chealaigh
|
gcealaigh
|
Note: Some of these forms may be hypothetical. Not every possible mutated form of every word actually occurs.
|