ceiliúir

Irish

Alternative forms

• ceileabhair (superseded)

Etymology 1

From Old Irish celebraid, from Latin celebrō.

Verb

ceiliúir (present analytic ceiliúrann, future analytic ceiliúrfaidh, verbal noun ceiliúradh, past participle ceiliúrtha)

1. to sing (of a bird)
2. to celebrate
3. to fade (grow weak, lose strength)

Conjugation

Conjugation of ceiliúir (first conjugation – B)

indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
present	ceiliúraim	ceiliúrann tú; ceiliúrair†	ceiliúrann sé, sí	ceiliúraimid; ceiliúrann muid	ceiliúrann sibh	ceiliúrann siad; ceiliúraid†	a cheiliúrann; a cheiliúras	ceiliúrtar
past	cheiliúir mé; cheiliúras	cheiliúir tú; cheiliúrais	cheiliúir sé, sí	cheiliúramar; cheiliúir muid	cheiliúir sibh; cheiliúrabhair	cheiliúir siad; cheiliúradar	a cheiliúir	ceiliúradh
past habitual	cheiliúrainn / ceiliúrainn‡	cheiliúrtá / ceiliúrtá‡	cheiliúradh sé, sí / ceiliúradh sé, sí‡	cheiliúraimis; cheiliúradh muid / ceiliúradh muid‡	cheiliúradh sibh / ceiliúradh sibh‡	cheiliúraidís; cheiliúradh siad / ceiliúraidís‡; ceiliúradh siad‡	a cheiliúradh	cheiliúrtaí / ceiliúrtaí‡
	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
future	ceiliúrfaidh mé; ceiliúrfad	ceiliúrfaidh tú; ceiliúrfair†	ceiliúrfaidh sé, sí	ceiliúrfaimid; ceiliúrfaidh muid	ceiliúrfaidh sibh	ceiliúrfaidh siad; ceiliúrfaid†	a cheiliúrfaidh; a cheiliúrfas	ceiliúrfar
conditional	cheiliúrfainn / ceiliúrfainn‡	cheiliúrfá / ceiliúrfá‡	cheiliúrfadh sé, sí / ceiliúrfadh sé, sí‡	cheiliúrfaimis; cheiliúrfadh muid / ceiliúrfaimis‡; ceiliúrfadh muid‡	cheiliúrfadh sibh / ceiliúrfadh sibh‡	cheiliúrfaidís; cheiliúrfadh siad / ceiliúrfaidís‡; ceiliúrfadh siad‡	a cheiliúrfadh	cheiliúrfaí / ceiliúrfaí‡
subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
present	go gceiliúra mé; go gceiliúrad†	go gceiliúra tú; go gceiliúrair†	go gceiliúra sé, sí	go gceiliúraimid; go gceiliúra muid	go gceiliúra sibh	go gceiliúra siad; go gceiliúraid†	—	go gceiliúrtar
past	dá gceiliúrainn	dá gceiliúrtá	dá gceiliúradh sé, sí	dá gceiliúraimis; dá gceiliúradh muid	dá gceiliúradh sibh	dá gceiliúraidís; dá gceiliúradh siad	—	dá gceiliúrtaí
imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
—	ceiliúraim	ceiliúir	ceiliúradh sé, sí	ceiliúraimis	ceiliúraigí; ceiliúraidh†	ceiliúraidís	—	ceiliúrtar
past participle	ceiliúrtha
verbal noun	ceiliúradh

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Derived terms

• ceiliúr
• ceiliúradh

Further reading

• Dinneen, Patrick S. (1927), “ceileaḃraim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla [Irish and English Dictionary], 2nd edition, Dublin: Irish Texts Society, page 184; reprinted with additions 1996, →ISBN
• “ceiliúir”, in Foclóir Nua Gaeilge (in Irish), Foras na Gaeilge, 2013–2026
• Ó Dónaill, Niall (1977), “ceiliúir”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

ceiliúir

1. vocative/genitive singular of ceiliúr

Mutation

Mutated forms of ceiliúir

radical	lenition	eclipsis
ceiliúir	cheiliúir	gceiliúir

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.