celeritas
Appearance
Latin
[edit]Etymology
[edit]From celer (“fast, swift”) + -tās.
Pronunciation
[edit]- (Classical Latin) IPA(key): [kɛˈɫɛ.rɪ.taːs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [t͡ʃeˈlɛː.ri.tas]
Noun
[edit]celeritās f (genitive celeritātis); third declension
Declension
[edit]Third-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | celeritās | celeritātēs |
| genitive | celeritātis | celeritātum |
| dative | celeritātī | celeritātibus |
| accusative | celeritātem | celeritātēs |
| ablative | celeritāte | celeritātibus |
| vocative | celeritās | celeritātēs |
Synonyms
[edit]- (quickness, swiftness): vēlōcitās
Related terms
[edit]Descendants
[edit]- Catalan: celeritat
- English: celerity
- French: célérité
- Italian: celerità
- Portuguese: celeridade
- Romanian: celeritate
- Spanish: celeridad
References
[edit]- “celeritas”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “celeritas”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- “celeritas”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
- Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book[1], London: Macmillan and Co.
- to overtake and pass some one: praecurrere aliquem (celeritate)
- dulness of intellect: ingenii tarditas (opp. celeritas)
- vivid, lively imagination: ingenii vis or celeritas
- readiness in debate, in repartee: celeritas in respondendo
- to overtake and pass some one: praecurrere aliquem (celeritate)