cuimil

Irish

Alternative forms

• cimil (Munster)
• cumail (Ulster)

Etymology

From Middle Irish cuimlid, comlaid, from Old Irish con·meil.

Pronunciation

• (Munster) IPA^(key): /ˈcimʲəlʲ/ (corresponding to the form cimil)
• (Connacht) IPA^(key): /ˈkimʲəlʲ/, /ˈkɨmʲəlʲ/
• (Ulster) IPA^(key): /ˈkɞmˠəlʲ/ (corresponding to the form cumail)

Verb

cuimil (present analytic cuimlíonn, future analytic cuimleoidh, verbal noun cuimilt, past participle cuimilte)

1. to rub, wipe

Conjugation

Conjugation of cuimil (second conjugation)

indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
present	cuimlím	cuimlíonn tú; cuimlír†	cuimlíonn sé, sí	cuimlímid; cuimlíonn muid	cuimlíonn sibh	cuimlíonn siad; cuimlíd†	a chuimlíonn; a chuimlíos	cuimlítear
past	chuimil mé; chuimlíos	chuimil tú; chuimlís	chuimil sé, sí	chuimlíomar; chuimil muid	chuimil sibh; chuimlíobhair	chuimil siad; chuimlíodar	a chuimil	cuimlíodh
past habitual	chuimlínn / cuimlínn‡	chuimlíteá / cuimlíteá‡	chuimlíodh sé, sí / cuimlíodh sé, sí‡	chuimlímis; chuimlíodh muid / cuimlímis‡; cuimlíodh muid‡	chuimlíodh sibh / cuimlíodh sibh‡	chuimlídís; chuimlíodh / cuimlídís‡; cuimlíodh siad‡	a chuimlíodh	chuimlítí / cuimlítí‡
	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
future	cuimleoidh mé; cuimleod; cuimleochaidh mé†	cuimleoidh tú; cuimleoir†; cuimleochaidh tú†	cuimleoidh sé, sí; cuimleochaidh sé, sí†	cuimleoimid; cuimleoidh muid; cuimleochaimid†; cuimleochaidh muid†	cuimleoidh sibh; cuimleochaidh sibh†	cuimleoidh siad; cuimleoid†; cuimleochaidh siad†	a chuimleoidh; a chuimleos; a chuimleochaidh†; a chuimleochas†	cuimleofar; cuimleochar†
conditional	chuimleoinn; chuimleochainn† / cuimleoinn‡; cuimleochainn†‡	chuimleofá; chuimleochthᆠ/ cuimleofá‡; cuimleochthᆇ	chuimleodh sé, sí; chuimleochadh sé, s토/ cuimleodh sé, sí‡; cuimleochadh sé, s톇	chuimleoimis; chuimleodh muid; chuimleochaimis†; chuimleochadh muid† / cuimleoimis‡; cuimleodh muid‡; cuimleochaimis†‡; cuimleochadh muid†‡	chuimleodh sibh; chuimleochadh sibh† / cuimleodh sibh‡; cuimleochadh sibh†‡	chuimleoidís; chuimleodh siad; chuimleochaidís†; chuimleochadh siad† / cuimleoidís‡; cuimleodh siad‡; cuimleochaidís†‡; cuimleochadh siad†‡	a chuimleodh; a chuimleochadh†	chuimleofaí; chuimleochtha토/ cuimleofaí‡; cuimleochtha톇
subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
present	go gcuimlí mé; go gcuimlíod†	go gcuimlí tú; go gcuimlír†	go gcuimlí sé, sí	go gcuimlímid; go gcuimlí muid	go gcuimlí sibh	go gcuimlí siad; go gcuimlíd†	—	go gcuimlítear
past	dá gcuimlínn	dá gcuimlíteá	dá gcuimlíodh sé, sí	dá gcuimlímis; dá gcuimlíodh muid	dá gcuimlíodh sibh	dá gcuimlídís; dá gcuimlíodh siad	—	dá gcuimlítí
imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
—	cuimlím	cuimil	cuimlíodh sé, sí	cuimlímis	cuimlígí; cuimlídh†	cuimlídís	—	cuimlítear
past participle	cuimilte
verbal noun	cuimilt

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Alternative verbal noun: cuimleáil

Derived terms

• cuimil an mháilín

Mutation

Mutated forms of cuimil

radical	lenition	eclipsis
cuimil	chuimil	gcuimil

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

• Dinneen, Patrick S. (1927), “cuimlim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 2nd edition, Dublin: Irish Texts Society, page 285; reprinted with additions 1996, →ISBN
• Ó Dónaill, Niall (1977), “cuimil”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN