edzino

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Esperanto[edit]

Etymology[edit]

  • Perhaps back-formation from Yiddish רביצין ‎(rebetsin, rebbetzin, rabbi's wife). Zamenhof's explanation that it was from German Kronprinzessin ‎(Crown Princess) is thought to have been an attempt to avoid antisemitism.[1] Reanalysed as edzo ‎(husband, spouse) +‎ -ino ‎(feminine gender).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /eˈdzino/
  • Hyphenation: e‧dzi‧no[2]

Noun[edit]

edzino ‎(accusative singular edzinon, plural edzinoj, accusative plural edzinojn)

  1. wife (married woman)
    • Amu edzinon plej kore, sed tenu ŝin bonmore.
      Edzino pli elverŝas per funelo, ol edzo enverŝas per sitelo.
      Edzo edzinon laŭdas, edzino edzon aplaŭdas.
      Edzo kaj edzino estas nur unu.
      Edzo kaj edzino ‒ ĉiela difino.
      Elektu edzinon laŭ deveno kaj ne laŭ mieno.
      Esti sub la ŝuo (de sia edzino).
      Inter fremdaj ŝi estas edzino-anĝelo, kun la edzo ŝi estas demono kruela.
      Kiu batas edzinon, tiu vundas sin mem.
      Ne punu edzinon antaŭ infanaj okuloj, ne punu infanojn antaŭ fremduloj.
      Per oreloj, ne per okuloj, edzinon elektu.
      Se edzino ordonas, domo ordon ne konas.
      Vi sekretos al edzino, ŝi sekretos al fratino, kaj tiel la sekreto promenados sen fino.

Derived terms[edit]

References[edit]

  1. ^ Ebbe Vilborg, Etimologia Vortaro de Esperanto, 1989–2001
  2. ^ Kalocsay & Waringhien, Plena Analiza Gramatiko de Esperanto