From Wiktionary, the free dictionary
eisigh (present analytic eisíonn, future analytic eiseoidh, verbal noun eisiúint, past participle eisithe)
- to issue
Conjugation of eisigh (second conjugation)
| indicative
|
singular
|
plural
|
direct relative
|
autonomous
|
| first
|
second
|
third
|
first
|
second
|
third
|
| present
|
eisím
|
eisíonn tú; eisír†
|
eisíonn sé, sí
|
eisímid; eisíonn muid
|
eisíonn sibh
|
eisíonn siad; eisíd†
|
a eisíonn; a eisíos
|
eisítear
|
| past
|
d'eisigh mé; d'eisíos / eisigh mé‡; eisíos‡
|
d'eisigh tú; d'eisís / eisigh tú‡; eisís‡
|
d'eisigh sé, sí / eisigh sé, sí‡
|
d'eisíomar; d'eisigh muid / eisíomar‡; eisigh muid‡
|
d'eisigh sibh; d'eisíobhair / eisigh sibh‡; eisíobhair‡
|
d'eisigh siad; d'eisíodar / eisigh siad‡; eisíodar‡
|
a d'eisigh
|
eisíodh; heisíodh†
|
| past habitual
|
d'eisínn / eisínn‡
|
d'eisíteá / eisíteá‡
|
d'eisíodh sé, sí / eisíodh sé, sí‡
|
d'eisímis; d'eisíodh muid / eisímis‡; eisíodh muid‡
|
d'eisíodh sibh / eisíodh sibh‡
|
d'eisídís; d'eisíodh / eisídís‡; eisíodh siad‡
|
a d'eisíodh
|
d'eisítí / eisítí‡
|
|
|
|
|
singular
|
plural
|
direct relative
|
autonomous
|
| first
|
second
|
third
|
first
|
second
|
third
|
| future
|
eiseoidh mé; eiseod; eiseochaidh mé†
|
eiseoidh tú; eiseoir†; eiseochaidh tú†
|
eiseoidh sé, sí; eiseochaidh sé, sí†
|
eiseoimid; eiseoidh muid; eiseochaimid†; eiseochaidh muid†
|
eiseoidh sibh; eiseochaidh sibh†
|
eiseoidh siad; eiseoid†; eiseochaidh siad†
|
a eiseoidh; a eiseos; a eiseochaidh†; a eiseochas†
|
eiseofar; eiseochar†
|
| conditional
|
d'eiseoinn; d'eiseochainn† / eiseoinn‡; eiseochainn†‡
|
d'eiseofá; d'eiseochthᆠ/ eiseofá‡; eiseochthᆇ
|
d'eiseodh sé, sí; d'eiseochadh sé, sí† / eiseodh sé, sí‡; eiseochadh sé, s톇
|
d'eiseoimis; d'eiseodh muid; d'eiseochaimis†; d'eiseochadh muid† / eiseoimis‡; eiseodh muid‡; eiseochaimis†‡; eiseochadh muid†‡
|
d'eiseodh sibh; d'eiseochadh sibh† / eiseodh sibh‡; eiseochadh sibh†‡
|
d'eiseoidís; d'eiseodh siad; d'eiseochaidís†; d'eiseochadh siad† / eiseoidís‡; eiseodh siad‡; eiseochaidís†‡; eiseochadh siad†‡
|
a d'eiseodh; a d'eiseochadh†
|
d'eiseofaí; d'eiseochthaí† / eiseofaí‡; eiseochtha톇
|
|
|
| subjunctive
|
singular
|
plural
|
direct relative
|
autonomous
|
| first
|
second
|
third
|
first
|
second
|
third
|
| present
|
go n-eisí mé; go n-eisíod†
|
go n-eisí tú; go n-eisír†
|
go n-eisí sé, sí
|
go n-eisímid; go n-eisí muid
|
go n-eisí sibh
|
go n-eisí siad; go n-eisíd†
|
—
|
go n-eisítear
|
| past
|
dá n-eisínn
|
dá n-eisíteá
|
dá n-eisíodh sé, sí
|
dá n-eisímis; dá n-eisíodh muid
|
dá n-eisíodh sibh
|
dá n-eisídís; dá n-eisíodh siad
|
—
|
dá n-eisítí
|
|
|
| imperative
|
singular
|
plural
|
direct relative
|
autonomous
|
| first
|
second
|
third
|
first
|
second
|
third
|
| —
|
eisím
|
eisigh
|
eisíodh sé, sí
|
eisímis
|
eisígí; eisídh†
|
eisídís
|
—
|
eisítear
|
|
|
|
| past participle
|
eisithe
|
|
|
| verbal noun
|
eisiúint
|
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
- “eisigh”, in Historical Irish Corpus, 1600–1926, Royal Irish Academy
- Ó Dónaill, Niall (1977), “eisigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN
- “eisigh”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026