Jump to content

erraticus

From Wiktionary, the free dictionary

Latin

[edit]

Etymology

[edit]

    From errō + -āticus.

    Pronunciation

    [edit]

    Adjective

    [edit]

    errāticus (feminine errātica, neuter errāticum); first/second-declension adjective

    1. wandering, roving
    2. erratic
    3. wild

    Declension

    [edit]

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative errāticus errātica errāticum errāticī errāticae errātica
    genitive errāticī errāticae errāticī errāticōrum errāticārum errāticōrum
    dative errāticō errāticae errāticō errāticīs
    accusative errāticum errāticam errāticum errāticōs errāticās errātica
    ablative errāticō errāticā errāticō errāticīs
    vocative errātice errātica errāticum errāticī errāticae errātica

    Descendants

    [edit]

    References

    [edit]