hagga

See also: håggå

Afar

Pronunciation

• IPA^(key): /haɡˈɡa/ [hʌɡˈɡʌ]
• Hyphenation: hag‧ga

Noun

haggá f

1. amazement

References

• Mohamed Hassan Kamil (2015), L’afar: description grammaticale d’une langue couchitique (Djibouti, Erythrée et Ethiopie)‎^[1], Paris: Université Sorbonne Paris Cité (doctoral thesis), page 75

Icelandic

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈhakːa/

  Rhymes: -akːa

Verb

hagga (weak verb, third-person singular past indicative haggaði, supine haggað)

1. to budge [with dative]

   Honum verður ekki haggað.

   He won't budge. (He won't be budged.)

Conjugation

hagga – active voice (germynd)

infinitive nafnháttur		að hagga
supine sagnbót		haggað
present participle lýsingarháttur nútíðar		haggandi
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	hagga	haggaði		haggi	haggaði
	þú	haggar	haggaðir		haggir	haggaðir
	hann, hún, það	haggar	haggaði		haggi	haggaði
plural	við	höggum	högguðum		höggum	högguðum
	þið	haggið	högguðuð		haggið	högguðuð
	þeir, þær, þau	hagga	högguðu		haggi	högguðu
		imperative boðháttur
singular	þú	hagga (þú), haggaðu
plural	þið	haggið (þið), haggiði1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

haggast – mediopassive voice (miðmynd)

infinitive nafnháttur		að haggast
supine sagnbót		haggast
present participle lýsingarháttur nútíðar		haggandist (rare; see appendix)
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	haggast	haggaðist		haggist	haggaðist
	þú	haggast	haggaðist		haggist	haggaðist
	hann, hún, það	haggast	haggaðist		haggist	haggaðist
plural	við	höggumst	högguðumst		höggumst	högguðumst
	þið	haggist	högguðust		haggist	högguðust
	þeir, þær, þau	haggast	högguðust		haggist	högguðust
		imperative boðháttur
singular	þú	haggast (þú), haggastu
plural	þið	haggist (þið), haggisti1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

Derived terms

• hagga við
• haggast

Swedish

Etymology

Ultimately from Proto-West Germanic *hagatussjā (“witch”). Compare häxa (“witch, hag”), a German borrowing. This etymology is incomplete. You can help Wiktionary by elaborating on the origins of this term. Which language was this borrowed from? No entry in SAOB.

Noun

hagga c

1. (derogatory) an unpleasant (older) woman; a hag

Declension

Declension of hagga

		nominative	genitive
singular	indefinite	hagga	haggas
	definite	haggan	haggans
plural	indefinite	haggor	haggors
	definite	haggorna	haggornas

See also

• argbigga
• huskors
• ragata
• rivjärn
• satkärring
• satmara

References

• hagga in Svenska Akademiens ordlista (SAOL)
• hagga in Svensk ordbok (SO)