halti

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Esperanto[edit]

Etymology[edit]

From German halten, English halt.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ˈhalti/
  • Hyphenation: hal‧ti

Verb[edit]

halti (present haltas, past haltis, future haltos, conditional haltus, volitive haltu)

  1. (intransitive) to stop; to halt; to stall
    • 1906, Kabe, “Fabelo pri iu, kiu migris por ekkoni timon”, in Elektitaj Fabeloj, translation of original by Brothers Grimm:
      Haltu, neniun paŝon plu!
      Stop, not another step!
    • 2000, Donald Broadribb (translator), Platono, La Respubliko, Parto Ses:
      Ni ne haltos ĝis ni konvinkos lin kaj la aliajn.
      We will not stop until we convince him and the others.
    • 1907, Kazimierz Bein (tr.), La Faraono, translation of original by Bolesław Prus, ch. IX:
      Li ree haltis antaŭ la figuro.
      He stopped again before the figure.

Conjugation[edit]

Derived terms[edit]

Related terms[edit]