köttur

See also: køttur

Icelandic

Etymology

Inherited from Old Norse kǫttr.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈkʰœhtʏr/
• Rhymes: -œhtʏr

Noun

köttur m (genitive singular kattar, nominative plural kettir)

1. a cat

Declension

Declension of köttur (masculine)

	singular		plural
	indefinite	definite	indefinite	definite
nominative	köttur	kötturinn	kettir	kettirnir
accusative	kött	köttinn	ketti, köttu1	kettina
dative	ketti	kettinum	köttum	köttunum
genitive	kattar	kattarins	katta	kattanna

¹Archaic or literary.

Derived terms

• ekki upp í nös á ketti (“insufficient, not enough to fill a cat's nostril”)
• fara í hund og kött
• fara í hund og kött (“to go haywire”)
• fara í kringum eins og köttur í kringum heitan graut (“to beat around the bush”)
• flækingsköttur
• ganga um einhvers staðar eins og grár köttur, vera eins og grár köttur einhvers staðar (“be a frequent visitor somewhere, be always hanging around the place”)
• húsköttur
• í myrkri eru allir kettir gráir, allir kettir eru gráir í myrkri
• jólaköttur
• kattardýr
• kaupa köttinn í sekknum (“to be sold a pig in a poke”)
• leika sér að eins og köttur að mús (“to play cat and mouse”)
• stórköttur
• villiköttur