kłusownik

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Slavic *kolsъ

Polish kłós

Proto-Indo-European *h₂euh₁-der.?

Proto-Slavic *-ovati

Old Polish -ować

Polish -ować

Polish kłusować

Proto-Slavic *-nъ

Proto-Indo-European *-eykos

Proto-Balto-Slavic *-eikas

Proto-Slavic *-ikъ

Proto-Slavic *-nikъ

Old Polish -nik

Polish -nik

Polish kłusownik

From kłusować + -nik.

Pronunciation

• IPA^(key): /kwuˈsɔv.ɲik/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɔvɲik
• Syllabification: kłu‧sow‧nik

Noun

kłusownik m pers

1. poacher (person who trespasses in order to take game illegally)

Declension

Declension of kłusownik

	singular	plural
nominative	kłusownik	kłusownicy/kłusowniki (deprecative)
genitive	kłusownika	kłusowników
dative	kłusownikowi	kłusownikom
accusative	kłusownika	kłusowników
instrumental	kłusownikiem	kłusownikami
locative	kłusowniku	kłusownikach
vocative	kłusowniku	kłusownicy

Related terms

• kłusować
• kłusownictwo

Further reading

• “kłusownik”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “kłusownik”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)