kaçakçı

Turkish

Etymology

From Ottoman Turkish قاچاقجی (“smuggler”), equivalent to kaçak +‎ -çı.

Pronunciation

• IPA^(key): /ka.tʃak.tʃɯ/

Noun

kaçakçı (definite accusative kaçakçıyı, plural kaçakçılar)

1. smuggler, trafficker

Declension

Declension of kaçakçı

singular plural nominative kaçakçı kaçakçılar definite accusative kaçakçıyı kaçakçıları dative kaçakçıya kaçakçılara locative kaçakçıda kaçakçılarda ablative kaçakçıdan kaçakçılardan genitive kaçakçının kaçakçıların Predicative forms singular plural 1st singular kaçakçıyım kaçakçılarım 2nd singular kaçakçısın kaçakçılarsın 3rd singular kaçakçı kaçakçıdır kaçakçılar kaçakçılardır 1st plural kaçakçıyız kaçakçılarız 2nd plural kaçakçısınız kaçakçılarsınız 3rd plural kaçakçılar kaçakçılardır

Derived terms

• kaçakçılık

Descendants

• → Persian: قاچاقچی (qâčâqči)
  • Tajik: қочоқчӣ (qočoqči)