kimlik

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Turkish[edit]

Etymology[edit]

kim +‎ -lik

Noun[edit]

kimlik (definite accusative kimliği, plural kimlikler)

  1. identity

Declension[edit]

Inflection
Nominative kimlik
Definite accusative kimliği
Singular Plural
Nominative kimlik kimlikler
Definite accusative kimliği kimlikleri
Dative kimliğe kimliklere
Locative kimlikte kimliklerde
Ablative kimlikten kimliklerden
Genitive kimliğin kimliklerin
Possessive forms
Nominative
Singular Plural
1st singular kimliğim kimliklerim
2nd singular kimliğin kimliklerin
3rd singular kimliği kimlikleri
1st plural kimliğimiz kimliklerimiz
2nd plural kimliğiniz kimlikleriniz
3rd plural kimlikleri kimlikleri
Definite accusative
Singular Plural
1st singular kimliğimi kimliklerimi
2nd singular kimliğini kimliklerini
3rd singular kimliğini kimliklerini
1st plural kimliğimizi kimliklerimizi
2nd plural kimliğinizi kimliklerinizi
3rd plural kimliklerini kimliklerini
Dative
Singular Plural
1st singular kimliğime kimliklerime
2nd singular kimliğine kimliklerine
3rd singular kimliğine kimliklerine
1st plural kimliğimize kimliklerimize
2nd plural kimliğinize kimliklerinize
3rd plural kimliklerine kimliklerine
Locative
Singular Plural
1st singular kimliğimde kimliklerimde
2nd singular kimliğinde kimliklerinde
3rd singular kimliğinde kimliklerinde
1st plural kimliğimizde kimliklerimizde
2nd plural kimliğinizde kimliklerinizde
3rd plural kimliklerinde kimliklerinde
Ablative
Singular Plural
1st singular kimliğimden kimliklerimden
2nd singular kimliğinden kimliklerinden
3rd singular kimliğinden kimliklerinden
1st plural kimliğimizden kimliklerimizden
2nd plural kimliğinizden kimliklerinizden
3rd plural kimliklerinden kimliklerinden
Genitive
Singular Plural
1st singular kimliğimin kimliklerimin
2nd singular kimliğinin kimliklerinin
3rd singular kimliğinin kimliklerinin
1st plural kimliğimizin kimliklerimizin
2nd plural kimliğinizin kimliklerinizin
3rd plural kimliklerinin kimliklerinin