kim

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search
See also: Kim, kìm, kiṃ, and kim-

Afrikaans[edit]

Etymology[edit]

From Dutch kim, from Middle Dutch kimme.

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

kim (plural kimme)

  1. horizon
    Synonym: horison

Azerbaijani[edit]

Etymology[edit]

Ultimately from Proto-Turkic *kem (who).[1] Cognate with Turkish kim, Old Turkic 𐰚𐰢(kem, who), etc.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): [kim]
  • (file)

Pronoun[edit]

kim (definite accusative kimi, plural kimlər)

  1. who

Declension[edit]

    Declension of kim
singular plural
nominative kim
kimlər
definite accusative kimi
kimləri
dative kimə
kimlərə
locative kimdə
kimlərdə
ablative kimdən
kimlərdən
definite genitive kimin
kimlərin
    Possessive forms of kim
nominative
singular plural
mənim (my) kimim kimlərim
sənin (your) kimin kimlərin
onun (his/her/its) kimi kimləri
bizim (our) kimimiz kimlərimiz
sizin (your) kiminiz kimləriniz
onların (their) kimi or kimləri kimləri
accusative
singular plural
mənim (my) kimimi kimlərimi
sənin (your) kimini kimlərini
onun (his/her/its) kimini kimlərini
bizim (our) kimimizi kimlərimizi
sizin (your) kiminizi kimlərinizi
onların (their) kimini or kimlərini kimlərini
dative
singular plural
mənim (my) kimimə kimlərimə
sənin (your) kiminə kimlərinə
onun (his/her/its) kiminə kimlərinə
bizim (our) kimimizə kimlərimizə
sizin (your) kiminizə kimlərinizə
onların (their) kiminə or kimlərinə kimlərinə
locative
singular plural
mənim (my) kimimdə kimlərimdə
sənin (your) kimində kimlərində
onun (his/her/its) kimində kimlərində
bizim (our) kimimizdə kimlərimizdə
sizin (your) kiminizdə kimlərinizdə
onların (their) kimində or kimlərində kimlərində
ablative
singular plural
mənim (my) kimimdən kimlərimdən
sənin (your) kimindən kimlərindən
onun (his/her/its) kimindən kimlərindən
bizim (our) kimimizdən kimlərimizdən
sizin (your) kiminizdən kimlərinizdən
onların (their) kimindən or kimlərindən kimlərindən
genitive
singular plural
mənim (my) kimimin kimlərimin
sənin (your) kiminin kimlərinin
onun (his/her/its) kiminin kimlərinin
bizim (our) kimimizin kimlərimizin
sizin (your) kiminizin kimlərinizin
onların (their) kiminin or kimlərinin kimlərinin

Derived terms[edit]

See also[edit]

References[edit]

  1. ^ Starostin, Sergei; Dybo, Anna; Mudrak, Oleg (2003), “*kem, *Ka-”, in Etymological dictionary of the Altaic languages (Handbuch der Orientalistik; VIII.8), Leiden, New York, Köln: E.J. Brill

Crimean Tatar[edit]

Etymology[edit]

Ultimately from Proto-Turkic *kem (who).

Pronoun[edit]

kim

  1. who, whom

Declension[edit]

References[edit]

  • Mirjejev, V. A.; Usejinov, S. M. (2002) Ukrajinsʹko-krymsʹkotatarsʹkyj slovnyk [Ukrainian – Crimean Tatar Dictionary]‎[1], Simferopol: Dolya, →ISBN

Danish[edit]

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /kiːm/, [kʰiːˀm]

Noun[edit]

kim c or n (singular definite kimen or kimet, plural indefinite kim, plural definite kimene)

  1. germ
  2. seeds pl

Dutch[edit]

Etymology[edit]

From Middle Dutch kimme. This etymology is incomplete. You can help Wiktionary by elaborating on the origins of this term.

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

kim f (plural kimmen, diminutive kimmetje n)

  1. horizon

Synonyms[edit]

Anagrams[edit]


Eskayan[edit]

Pronoun[edit]

kim

  1. we; us (1st person plural exclusive absolutive form)

Hungarian[edit]

Etymology[edit]

ki (who) +‎ -m (my, of mine, possessive suffix)

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): [ˈkim]
  • Hyphenation: kim

Pronoun[edit]

kim

  1. first-person singular single-possession possessive of ki
    Kim vagy te nekem? - Én nem Kim vagyok, hanem a bácsikád.Who of mine are you? - I'm not Kim but your uncle.

Declension[edit]

Inflection (stem in -e-, front unrounded harmony)
singular plural
nominative kim
accusative kimet
dative kimnek
instrumental kimmel
causal-final kimért
translative kimmé
terminative kimig
essive-formal kimként
essive-modal
inessive kimben
superessive kimen
adessive kimnél
illative kimbe
sublative kimre
allative kimhez
elative kimből
delative kimről
ablative kimtől
non-attributive
possessive - singular
kimé
non-attributive
possessive - plural
kiméi

Karaim[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Turkic *kem (who). Relate to Crimean Tatar kim ,Karachay-Balkar ким (kim) ,Kumyk ким (kim) , Urum ким (kim) ,Tofa ӄум (qum), Tuvan кым (kım), etc.

Pronoun[edit]

kim

  1. who

References[edit]

kim


Livonian[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Finnic *kümmen. Akin to Finnish kymmenen.

Numeral[edit]

kim

  1. ten

Usage notes[edit]

In names of tens kim takes on the form kimdõ – declension type 118 – sieldõ. In vīžkimdõ both compound components are declineable, e.g., in genitive vīdkimdõ.

Declension[edit]

Related terms[edit]

See also[edit]


Lower Sorbian[edit]

Pronunciation[edit]

Pronoun[edit]

kim

  1. instrumental of chto
  2. locative of chto

Min Nan[edit]

For pronunciation and definitions of kim – see (“copper; metal; etc.”).
(This character, kim, is the Pe̍h-ōe-jī form of .)

Norwegian Nynorsk[edit]

Noun[edit]

kim m (definite singular kimen, indefinite plural kimar, definite plural kimane)

  1. Alternative form of kime

Polish[edit]

Pronunciation[edit]

Pronoun[edit]

kim

  1. instrumental of kto
  2. locative of kto

Serbo-Croatian[edit]

Etymology 1[edit]

From German Kümmel, from Latin cuminum, from Ancient Greek κύμινον (kúminon).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

kȉm m (Cyrillic spelling ки̏м)

  1. caraway (Persian cumin)
Declension[edit]

Etymology 2[edit]

Pronunciation[edit]

Pronoun[edit]

kȋm (Cyrillic spelling ки̑м)

  1. (with) whom (instrumental)
Declension[edit]

Turkish[edit]

Etymology[edit]

From Ottoman Turkish كیم(kim, who), from Proto-Turkic *kem (who). Cognate with Old Turkic 𐰚𐰢(kem, who), Karakhanid كِمْ(kim, who).

Pronunciation[edit]

Pronoun[edit]

kim

  1. who

Declension[edit]

Inflection
Nominative kim
Definite accusative kimi
Singular Plural
Nominative kim kimler
Definite accusative kimi kimleri
Dative kime kimlere
Locative kimde kimlerde
Ablative kimden kimlerden
Genitive kimin kimlerin

Derived terms[edit]


Vietnamese[edit]

Pronunciation[edit]

Headset icon.svg This entry needs audio files. If you are a native speaker with a microphone, please record some and upload them. (For audio required quickly, visit WT:APR.)

Etymology 1[edit]

Sino-Vietnamese word from (metal; gold).

Noun[edit]

kim

  1. (rare, only in compounds) metal
  2. Metal, one of the Wu Xing
    Thổ sinh kim. Kim sinh thuỷ.
    Hoả khắc kim. Kim khắc mộc.
    Earth bears Metal. Metal enriches Water.
    Fire melts Metal. Metal chops Wood.
Derived terms[edit]
See also[edit]

Etymology 2[edit]

From Proto-Vietic *kiːm. Non-Sino-Vietnamese reading of Chinese (needle, SV: châm).

Noun[edit]

(classifier cây) kim

  1. a needle
  2. (of a clock/watch) a hand
Derived terms[edit]

See also[edit]


Volapük[edit]

Pronoun[edit]

kim

  1. who (nominative)

Inflection[edit]


White Hmong[edit]

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

kim

  1. expensive

See also[edit]

Verb[edit]

kim

  1. to kneel on one knee