Jump to content

nominatīv

From Wiktionary, the free dictionary
See also: nominativ and Nominativ

Latvian

[edit]

Noun

[edit]

nominatīv

  1. vocative singular of nominatīvs

Livonian

[edit]

Etymology

[edit]

Ultimately from Latin nōminātīvus. This etymology is incomplete. You can help Wiktionary by elaborating on the origins of this term.

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /ˈnominɑtiːv/, [ˈnominɑtˑiˑv]

Noun

[edit]

nominatīv

  1. (grammar) nominative case

Declension

[edit]
Declension of nominatīv (141)
singular (ikšlu’g) plural (pǟgiņlu’g)
nominative (nominatīv) nominatīv —
genitive (genitīv) nominatīv —
partitive (partitīv) nominatīvõ —
dative (datīv) nominatīvõn —
instrumental (instrumentāl) nominatīvõks —
illative (illatīv) nominatīvõ —
inessive (inesīv) nominatīvõs —
elative (elatīv) nominatīvõst —