Jump to content

datīv

From Wiktionary, the free dictionary
See also: dativ, Dativ, and datív

Latvian

[edit]

Noun

[edit]

datīv

  1. vocative singular of datīvs

Livonian

[edit]

Etymology

[edit]

Ultimately from Latin datīvus. This etymology is incomplete. You can help Wiktionary by elaborating on the origins of this term.

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /ˈdɑtiːv/, [ˈd̪ɑt̪ˑiˑv]

Noun

[edit]

datīv

  1. (grammar) dative case

Declension

[edit]
Declension of datīv (141)
singular (ikšlu’g) plural (pǟgiņlu’g)
nominative (nominatīv) datīv
genitive (genitīv) datīv
partitive (partitīv) datīvõ
dative (datīv) datīvõn
instrumental (instrumentāl) datīvõks
illative (illatīv) datīvõ
inessive (inesīv) datīvõs
elative (elatīv) datīvõst

References

[edit]
  • Tiit-Rein Viitso; Valts Ernštreits (2012–2013), “datīv”, in Līvõkīel-ēstikīel-lețkīel sõnārōntõz [Livonian-Estonian-Latvian Dictionary]‎[1] (in Estonian and Latvian), Tartu, Rīga: Tartu Ülikool, Latviešu valodas aģentūra