Jump to content

illatīv

From Wiktionary, the free dictionary
See also: illativ

Livonian

[edit]

Etymology

[edit]

Ultimately from Latin illatīvus. This etymology is incomplete. You can help Wiktionary by elaborating on the origins of this term.

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /ˈilːɑtiːv/, [ˈilːːɑt̪ˑiˑv]

Noun

[edit]

illatīv

  1. (grammar) illative case

Declension

[edit]
Declension of illatīv (141)
singular (ikšlu’g) plural (pǟgiņlu’g)
nominative (nominatīv) illatīv
genitive (genitīv) illatīv
partitive (partitīv) illatīvõ
dative (datīv) illatīvõn
instrumental (instrumentāl) illatīvõks
illative (illatīv) illatīvõ
inessive (inesīv) illatīvõs
elative (elatīv) illatīvõst

References

[edit]
  • Tiit-Rein Viitso; Valts Ernštreits (2012–2013), “illatīv”, in Līvõkīel-ēstikīel-lețkīel sõnārōntõz [Livonian-Estonian-Latvian Dictionary]‎[1] (in Estonian and Latvian), Tartu, Rīga: Tartu Ülikool, Latviešu valodas aģentūra