Jump to content

genitīv

From Wiktionary, the free dictionary
See also: genitiv, Genitiv, and genitív

Livonian

[edit]

Etymology

[edit]

Ultimately from Latin genitīvus. This etymology is incomplete. You can help Wiktionary by elaborating on the origins of this term.

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /ˈɡenitiːv/, [ˈɡenit̪ˑiˑv]

Noun

[edit]

genitīv

  1. (grammar) genitive case

Declension

[edit]
Declension of genitīv (141)
singular (ikšlu’g) plural (pǟgiņlu’g)
nominative (nominatīv) genitīv
genitive (genitīv) genitīv
partitive (partitīv) genitīvõ
dative (datīv) genitīvõn
instrumental (instrumentāl) genitīvõks
illative (illatīv) genitīvõ
inessive (inesīv) genitīvõs
elative (elatīv) genitīvõst

References

[edit]
  • Tiit-Rein Viitso; Valts Ernštreits (2012–2013), “genitīv”, in Līvõkīel-ēstikīel-lețkīel sõnārōntõz [Livonian-Estonian-Latvian Dictionary]‎[1] (in Estonian and Latvian), Tartu, Rīga: Tartu Ülikool, Latviešu valodas aģentūra