kiusannut

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Finnish[edit]

Verb[edit]

kiusannut

  1. Past active participle of kiusata.

Declension[edit]

Inflection of kiusannut (Kotus type 47/kuollut, no gradation)
nominative kiusannut kiusanneet
genitive kiusanneen kiusanneiden
kiusanneitten
partitive kiusannutta kiusanneita
illative kiusanneeseen kiusanneisiin
kiusanneihin
singular plural
nominative kiusannut kiusanneet
accusative nom.? kiusannut kiusanneet
gen. kiusanneen
genitive kiusanneen kiusanneiden
kiusanneitten
partitive kiusannutta kiusanneita
inessive kiusanneessa kiusanneissa
elative kiusanneesta kiusanneista
illative kiusanneeseen kiusanneisiin
kiusanneihin
adessive kiusanneella kiusanneilla
ablative kiusanneelta kiusanneilta
allative kiusanneelle kiusanneille
essive kiusanneena kiusanneina
translative kiusanneeksi kiusanneiksi
instructive kiusannein
abessive kiusanneetta kiusanneitta
comitative kiusanneine

Anagrams[edit]