klasztor

Polish

Etymology

Borrowed from Czech klášter, from Old High German klōsta, from Latin claustrum.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈklaʂ.tɔr/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -aʂtɔr
• Syllabification: klasz‧tor

Noun

klasztor m inan (diminutive klasztorek)

1. cloister, convent, monastery

   Synonyms: konwent, zakon

   • 1913, Tadeusz Miciński, Xiądz Faust, Kraków: „Książka“, page 112:

     Parostatek poszedł na reparację do doków, pasażerowie rozmieszczeni gościnnie u mieszkańców Mesyny lub po klasztorach. […]

     The steamboat went to the docks for repairs, the passengers were placed hospitably with the inhabitants of Messina or in monasteries. […]

Declension

Declension of klasztor

	singular	plural
nominative	klasztor	klasztory
genitive	klasztoru	klasztorów
dative	klasztorowi	klasztorom
accusative	klasztor	klasztory
instrumental	klasztorem	klasztorami
locative	klasztorze	klasztorach
vocative	klasztorze	klasztory

Derived terms

adjective

• klasztorny

Related terms

adjective

• przyklasztorny

adverb

• klasztornie

noun

• klasztorność

Descendants

• → Ukrainian: кля́штор (kljáštor)

Further reading

• “klasztor”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “klasztor”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)