kutonen

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Finnish[edit]

Etymology[edit]

kuto- +‎ -nen

Noun[edit]

kutonen

  1. (colloquial) Alternative form of kuutonen

Declension[edit]

Inflection of kutonen (Kotus type 38/nainen, no gradation)
nominative kutonen kutoset
genitive kutosen kutosten
kutosien
partitive kutosta kutosia
illative kutoseen kutosiin
singular plural
nominative kutonen kutoset
accusative nom.? kutonen kutoset
gen. kutosen
genitive kutosen kutosten
kutosien
partitive kutosta kutosia
inessive kutosessa kutosissa
elative kutosesta kutosista
illative kutoseen kutosiin
adessive kutosella kutosilla
ablative kutoselta kutosilta
allative kutoselleˣ kutosilleˣ
essive kutosena kutosina
translative kutoseksi kutosiksi
instructive kutosin
abessive kutosetta kutositta
comitative kutosineen