męt

See also: Appendix:Variations of "met"

Polish

Polish Wikipedia has an article on:

męt

Inherited from Old Polish męty nvir pl. By surface analysis, deverbal from mącić. In the singular, first attested in 1571, in noun 1 sense 1.^[1]

męt m inan

(countable, chemistry) ground, dreg (tiny particles suspended in a liquid, muddying its transparency) (Is there an English equivalent to this definition?)
Synonyms: cedzina, fus, ustoina, zawiesina

Hypernym: osad
- 1571, Pietro de' Crescenzi, Księgi o gospodarstwie‎^[1], volume 2: O pomnożeniu i rozkrzewieniu wszelakich pożytków ksiąg dwojenaście, Krakow: Helena Ungler, page 349:
  A gdy iuż przeſtánie [wino] burzyć śię/ tedy gliná w nie wpuſzcżona cżyśći ie ćiągnąc z ſobą ná doł wſzytek męt y drożdże
  [A gdy już przestanie [wino] burzyć się, wtedy glina w nie wpuszczona czyści je ciągnąc ze sobą na dół wszystek męt i drożdże]
  And when it [wine] stops churning, then clay that was let in cleans it taking with it all dreg and residue
  (Linde [1857] 3 71)
(uncountable, figurative) chaos, confusion, disorder, muddle (someone's internal state characterized by a lack of order in thoughts)
(countable, colloquial, ophthalmology) eye floater (speck in the visual field that seems to move, possibly caused by degeneration of the vitreous humor)
Synonym: mroczek

Declension of męt

męt m pers

(colloquial, countable, derogatory) low-life (untrustworthy, despicable, or disreputable person)
Synonyms: hołota, szumowina

Declension of męt

adjectives

adverbs

nouns

verbs

^ Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “męt”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]