miłość

Polish

Etymology

Inherited from Old Polish miłość, from Proto-Slavic *milostь. By surface analysis, miły +‎ -ość.

Pronunciation

 

• IPA^(key): /ˈmi.wɔɕt͡ɕ/

• (Middle Polish) IPA^(key): /ˈmi.ɫɔɕt͡ɕ/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -iwɔɕt͡ɕ
• Syllabification: mi‧łość

Noun

miłość f (related adjective miłosny)

1. love

Declension

Declension of miłość

	singular	plural
nominative	miłość	miłości
genitive	miłości	miłości
dative	miłości	miłościom
accusative	miłość	miłości
instrumental	miłością	miłościami
locative	miłości	miłościach
vocative	miłości	miłości

Derived terms

nouns

• miłostka
• miłośniczka
• miłośnik

Further reading

• miłość in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
• miłość in Polish dictionaries at PWN
• Wanda Decyk-Zięba, editor (2018-2022), “miłość”, in Dydaktyczny Słownik Etymologiczno-historyczny Języka Polskiego [A Didactic, Historical, Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish), →ISBN
• Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “miłość”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
• “MIŁOŚĆ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 7 January 2022