milczenie

Polish

Etymology

Etymology tree

Polish milczeć

Proto-Indo-European *-nisder.

Proto-Balto-Slavic *-nisder.

Proto-Slavic *-nь

Proto-Indo-European *-is

Proto-Balto-Slavic *-is

Proto-Slavic *-ь

Proto-Indo-European *-yós

Proto-Balto-Slavic *-jas

Proto-Slavic *-jь

Proto-Slavic *-ьje

Proto-Slavic *-nьje

Old Polish -enie

Polish -enie

Polish milczenie

From milczeć + -enie.

Pronunciation

• IPA^(key): /milˈt͡ʂɛ.ɲɛ/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɛɲɛ
• Syllabification: mil‧cze‧nie

Noun

milczenie n

1. silence (refraining from speaking)

Declension

Declension of milczenie

	singular
nominative	milczenie
genitive	milczenia
dative	milczeniu
accusative	milczenie
instrumental	milczeniem
locative	milczeniu
vocative	milczenie

Derived terms

noun

• zmowa milczenia

Related terms

verb

• milczeć impf

Noun

milczenie n

1. verbal noun of milczeć

Declension

Declension of milczenie

	singular
nominative	milczenie
genitive	milczenia
dative	milczeniu
accusative	milczenie
instrumental	milczeniem
locative	milczeniu
vocative	milczenie

Further reading

• “milczenie”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “milczenie”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)