onbezonnen
Dutch
Etymology
on- + bezonnen (past participle of bezinnen)
Pronunciation
Audio: (file)
Adjective
onbezonnen (comparative onbezonnener, superlative onbezonnenst)
- (in general, person, behavior) rash, careless, reckless
- ... Ik wou dat ik wat onbezonnener was. Wat meer van: 'Ach joh, gewoon doen en we zien het allemaal wel.' ... [1]
- (action, remark) not well considered
- Wat een onbezonnen idee cola in de baby zijn papfles te doen!
- How could you put coke in the baby's drinking bottle?!
Inflection
Declension of onbezonnen | ||||
---|---|---|---|---|
uninflected | onbezonnen | |||
inflected | onbezonnen | |||
comparative | onbezonnener | |||
positive | comparative | superlative | ||
predicative/adverbial | onbezonnen | onbezonnener | het onbezonnenst het onbezonnenste | |
indefinite | m./f. sing. | onbezonnen | onbezonnener | onbezonnenste |
n. sing. | onbezonnen | onbezonnener | onbezonnenste | |
plural | onbezonnen | onbezonnener | onbezonnenste | |
definite | onbezonnen | onbezonnener | onbezonnenste | |
partitive | onbezonnens | onbezonneners | — |