oppiaine

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Finnish[edit]

Etymology[edit]

oppi +‎ aine

Noun[edit]

oppiaine

  1. subject (particular area of study)

Declension[edit]

Inflection of oppiaine (Kotus type 48/hame, no gradation)
nominative oppiaineˣ oppiaineet
genitive oppiaineen oppiaineiden
oppiaineitten
partitive oppiainetta oppiaineita
illative oppiaineeseen oppiaineisiin
oppiaineihin
singular plural
nominative oppiaineˣ oppiaineet
accusative nom.? oppiaineˣ oppiaineet
gen. oppiaineen
genitive oppiaineen oppiaineiden
oppiaineitten
partitive oppiainetta oppiaineita
inessive oppiaineessa oppiaineissa
elative oppiaineesta oppiaineista
illative oppiaineeseen oppiaineisiin
oppiaineihin
adessive oppiaineella oppiaineilla
ablative oppiaineelta oppiaineilta
allative oppiaineelleˣ oppiaineilleˣ
essive oppiaineena oppiaineina
translative oppiaineeksi oppiaineiksi
instructive oppiainein
abessive oppiaineetta oppiaineitta
comitative oppiaineineen

Synonyms[edit]