Jump to content

oriundus

From Wiktionary, the free dictionary
See also: Oriundus

Latin

[edit]

Pronunciation

[edit]

Etymology 1

[edit]

Future passive participle of oriōr.

Alternative forms

[edit]

Participle

[edit]

oriundus (feminine oriunda, neuter oriundum); first/second-declension participle

  1. rising
Declension
[edit]

First/second-declension participle.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative oriundus oriunda oriundum oriundī oriundae oriunda
genitive oriundī oriundae oriundī oriundōrum oriundārum oriundōrum
dative oriundō oriundae oriundō oriundīs
accusative oriundum oriundam oriundum oriundōs oriundās oriunda
ablative oriundō oriundā oriundō oriundīs
vocative oriunde oriunda oriundum oriundī oriundae oriunda

Etymology 2

[edit]

From orior (to rise up, originate, appear) +‎ -undus.

Adjective

[edit]

oriundus (feminine oriunda, neuter oriundum); first/second-declension adjective

  1. descended from
  2. born in
    E Gallia oriundus sum. - I am from France.
Declension
[edit]

First/second-declension adjective.

Descendants
[edit]
  • Catalan: oriünd
  • Italian: oriundo
  • Portuguese: oriundo
  • Spanish: oriundo

References

[edit]
  • oriundus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • oriundus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
  • oriundus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.

  • Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book[1], London: Macmillan and Co.
    • a native of Rome: Romae natus, (a) Roma oriundus
    • a native of England: ortus ab Anglis or oriundus ex Anglis
  • oriundus”, in William Smith, editor (1854, 1857), A Dictionary of Greek and Roman Geography, volume 1 & 2, London: Walton and Maberly