piękny

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Polish[edit]

Etymology[edit]

Uncertain. Possibly from Proto-Slavic *pěkrъ (cognate with Latin pulcher (beautiful);[1] compare also Old Church Slavonic пѣгъ (pěgŭ)). Or cognate with Old High German fēh, Ancient Greek ποικίλος (poikílos, multicoloured) from Proto-Indo-European *peyḱ-.[2]

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

piękny m (comparative piękniejszy, superlative najpiękniejszy, adverb pięknie)

  1. beautiful
    Jaki piękny dzień!
    What a lovely/beautiful day!
    Była piękną kobietą.
    She was a beautiful woman.

Declension[edit]

Related terms[edit]

References[edit]

  1. ^ "piękny" in Václav Machek, Etymologický slovník jazyka českého, second edition, Academia, 1968
  2. ^ piękny in Jiří Rejzek, Český etymologický slovník, electronic version, Leda, 2007

Further reading[edit]

  • piękny in Polish dictionaries at PWN