plendi

Esperanto

From French plaindre, ultimately from Latin plangō (“to strike, beat; to bewail”).

plendi (present plendas, past plendis, future plendos, conditional plendus, volitive plendu)

to complain
- 1929, L. L. Zamenhof, edited by Johannes Dietterle, Originala Verkaro [Original Works]‎^[1] (paperback), Leipzig: Ferdinand Hirt & Sohn, page 58:
  Vi plendas, ke en via urbo ĝis nun neniu ankoraŭ ion scias pri la lingvo Esperanto!
  You complain that as of now, nobody in your city knows anything about the Esperanto language yet!
(law) to file a legal complaint

Conjugation of plendi
		singular	plural	singular	plural	singular	plural
		present		past		future
tense		plendas		plendis		plendos
active participle		plendanta	plendantaj	plendinta	plendintaj	plendonta	plendontaj
active participle	acc.	plendantan	plendantajn	plendintan	plendintajn	plendontan	plendontajn
nominal active participle		plendanto	plendantoj	plendinto	plendintoj	plendonto	plendontoj
nominal active participle	acc.	plendanton	plendantojn	plendinton	plendintojn	plendonton	plendontojn
adverbial active participle		plendante		plendinte		plendonte

		infinitive	plendi	imperative	plendu	conditional	plendus

plendī