polaczek

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Polish[edit]

Etymology[edit]

EB1911 - Volume 01 - Page 001 - 1.svg This entry lacks etymological information. If you are familiar with the origin of this term, please add it to the page per etymology instructions. You can also discuss it at the Etymology scriptorium.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /pɔˈla.t͡ʂɛk/

Noun[edit]

polaczek m pers

  1. (derogatory) Polack, Pole, Polish person
    • 2001, alergen, No Polaczki, chcieliœcie to macie., pl.soc.polityka.wybory
      A ty KIM jesteś jeżeli nie polaczkiem?
    • 2003, Pizzer, ot kato-casprowa inteligencja polaczków, alt.pl.popieram.ateizm
      zgadzam się - polaczki takie jak ty doi niczego się nie nadają - tylko w dupę debilom potrafią włazić... trochę to mało...
    • 2004, Rafal 'Raf256' Maj, [bcb] sprzedaż żródeł, pl.comp.lang.c
      Typowy polaczek-zlodziej, tylko kombinuje jak by tu ukrasc, jak oszukac, jak obejsce przepisy. Zycze Ci aby inny polaczek tak samo kiedys twoj program ukradl.
    • 2014, boukun, Polacy rozpierdolili Ukrainę, pl.soc.polityka
      Jak zwykle polaczki rozpierdalają świat i porządek, jak zwykle szukamy sobie wrogów.

Usage notes[edit]

Used while implying a quality of unculturedness, closed-mindedness or an inferiority complex. Often not capitalised, unlike most nouns referring to nationalities.

Declension[edit]