rzeczniczka

Polish

Etymology

From rzecznik +‎ -ka.

Pronunciation

• IPA^(key): /ʐɛt͡ʂˈɲit͡ʂ.ka/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -it͡ʂka
• Syllabification: rzecz‧nicz‧ka

Noun

rzeczniczka f (male equivalent rzecznik)

1. female equivalent of rzecznik (“spokesperson; spokeswoman”)

Declension

Declension of rzeczniczka

	singular	plural
nominative	rzeczniczka	rzeczniczki
genitive	rzeczniczki	rzeczniczek
dative	rzeczniczce	rzeczniczkom
accusative	rzeczniczkę	rzeczniczki
instrumental	rzeczniczką	rzeczniczkami
locative	rzeczniczce	rzeczniczkach
vocative	rzeczniczko	rzeczniczki

Further reading

• rzeczniczka in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
• rzeczniczka in Polish dictionaries at PWN