siúntáil

Irish

Etymology

From siúnta +‎ -áil.

Noun

siúntáil f (genitive singular as substantive siúntála, genitive as verbal noun ~te)

1. verbal noun of siúntáil
2. (carpentry, construction, engineering) jointing
3. (sewing) joining

Declension

Declension of siúntáil (third declension, no plural)

bare forms singular nominative siúntáil vocative a shiúntáil genitive siúntála dative siúntáil forms with the definite article singular nominative an tsiúntáil genitive na siúntála dative leis an tsiúntáil don tsiúntáil

Verb

siúntáil (present analytic siúntálann, future analytic siúntalfaidh, verbal noun siúntáil, past participle siúntáilte)

1. (carpentry, construction, engineering) joint

Conjugation

Conjugation of siúntáil (first conjugation – B)

indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
present	siúntálaim	siúntálann tú; siúntálair†	siúntálann sé, sí	siúntálaimid; siúntálann muid	siúntálann sibh	siúntálann siad; siúntálaid†	a shiúntálann; a shiúntálas	siúntáiltear
past	shiúntáil mé; shiúntálas	shiúntáil tú; shiúntálais	shiúntáil sé, sí	shiúntálamar; shiúntáil muid	shiúntáil sibh; shiúntálabhair	shiúntáil siad; shiúntáladar	a shiúntáil	siúntáladh
past habitual	shiúntálainn / siúntálainn‡	shiúntáilteá / siúntáilteá‡	shiúntáladh sé, sí / siúntáladh sé, sí‡	shiúntálaimis; shiúntáladh muid / siúntáladh muid‡	shiúntáladh sibh / siúntáladh sibh‡	shiúntálaidís; shiúntáladh siad / siúntálaidís‡; siúntáladh siad‡	a shiúntáladh	shiúntáiltí / siúntáiltí‡
	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
future	siúntálfaidh mé; siúntálfad	siúntálfaidh tú; siúntálfair†	siúntálfaidh sé, sí	siúntálfaimid; siúntálfaidh muid	siúntálfaidh sibh	siúntálfaidh siad; siúntálfaid†	a shiúntálfaidh; a shiúntálfas	siúntálfar
conditional	shiúntálfainn / siúntálfainn‡	shiúntálfá / siúntálfá‡	shiúntálfadh sé, sí / siúntálfadh sé, sí‡	shiúntálfaimis; shiúntálfadh muid / siúntálfaimis‡; siúntálfadh muid‡	shiúntálfadh sibh / siúntálfadh sibh‡	shiúntálfaidís; shiúntálfadh siad / siúntálfaidís‡; siúntálfadh siad‡	a shiúntálfadh	shiúntálfaí / siúntálfaí‡
subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
present	go siúntála mé; go siúntálad†	go siúntála tú; go siúntálair†	go siúntála sé, sí	go siúntálaimid; go siúntála muid	go siúntála sibh	go siúntála siad; go siúntálaid†	—	go siúntáiltear
past	dá siúntálainn	dá siúntáilteá	dá siúntáladh sé, sí	dá siúntálaimis; dá siúntáladh muid	dá siúntáladh sibh	dá siúntálaidís; dá siúntáladh siad	—	dá siúntáiltí
imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
—	siúntálaim	siúntáil	siúntáladh sé, sí	siúntálaimis	siúntálaigí; siúntálaidh†	siúntálaidís	—	siúntáiltear
past participle	siúntáilte
verbal noun	siúntáil

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of siúntáil

radical	lenition	eclipsis
siúntáil	shiúntáil after an, tsiúntáil	not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

• “siúntáil”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026