skrzypce

Polish

skrzypce

Etymology

Etymology tree

Proto-Slavic *skripěti

Polish skrzypieć

Proto-Indo-European *-ikos

Proto-Balto-Slavic *-ikas

Proto-Slavic *-ьcь

Old Polish -ec

Polish -ce

Polish skrzypce

From skrzypieć + -ce. Cognate with Russian скри́пка (skrípka).

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈskʂɘp.t͡sɛ/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɘpt͡sɛ
• Syllabification: skrzyp‧ce

Noun

skrzypce nvir pl (diminutive skrzypki or skrzypeczki, related adjective skrzypcowy)

1. violin (small unfretted stringed instrument with four strings tuned (lowest to highest) G-D-A-E, usually held against the chin and played with a bow)

   Synonyms: (obsolete) skrzypica, (obsolete) skrzypice

Declension

Declension of skrzypce

	plural
nominative	skrzypce
genitive	skrzypiec
dative	skrzypcom
accusative	skrzypce
instrumental	skrzypcami
locative	skrzypcach
vocative	skrzypce

Derived terms

adjectives

• skrzypcowaty

nouns

• skrzypce tenorowe
• skrzypcodrzew

Related terms

nouns

• skrzyp
• skrzypaczka
• skrzypak
• skrzypek
• skrzypica
• skrzypice
• skrzypiciel
• skrzypista
• skrzypnięcie
• skrzypot
• skrzypota

verbs

• skrzypieć impf
• skrzypnąć pf
• zaskrzypieć pf

References

• Brückner, Aleksander (1927), “skrzyp”, in Słownik etymologiczny języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish), Warsaw: Wiedza Powszechna, page 498

Further reading

• “skrzypce”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “skrzypce”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)
• skrzypce in PWN's encyclopedia