smyk

See also: Smyk

Czech

Etymology

Deverbal from smýkat.

Pronunciation

• IPA^(key): [ˈsmɪk]

• Audio:

  (file)

Noun

smyk m inan

1. skid

Declension

Declension of smyk (velar masculine inanimate)

	singular	plural
nominative	smyk	smyky
genitive	smyku	smyků
dative	smyku	smykům
accusative	smyk	smyky
vocative	smyku	smyky
locative	smyku	smycích
instrumental	smykem	smyky

Related terms

adjectives

• smykový

nouns

• smyčec
• smyček
• smyčka
• smýček

verbs

• mykat
• smekat
• smeknout
• smýčit
• smýkat

Further reading

• “smyk”, in Příruční slovník jazyka českého (in Czech), 1935–1957
• “smyk”, in Slovník spisovného jazyka českého (in Czech), 1960–1971, 1989
• “smyk”, in Internetová jazyková příručka (in Czech), 2008–2026

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *(s)mewk-der.

Proto-Slavic *smykati

Polish smykaćdeverb.

Polish smyk

Deverbal from smykać.

Pronunciation

 

• IPA^(key): /ˈsmɘk/

• (Lesser Poland):
  • (Kielce) IPA^(key): [ˈsmɘk]

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɘk
• Syllabification: smyk
• Homophone: Smyk

Noun

smyk m pers

1. (informal) little boy, kid

   Synonyms: see Thesaurus:urwis

Declension

Declension of smyk

	singular	plural
nominative	smyk	smyki
genitive	smyka	smyków
dative	smykowi	smykom
accusative	smyka	smyków
instrumental	smykiem	smykami
locative	smyku	smykach
vocative	smyku	smyki

Noun

smyk m inan (diminutive smyczek)

1. (Kielce) knife strap (strap hanging on one's waist for holding a folding knife)

Derived terms

nouns

• smyczek

Further reading

• “smyk”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “smyk”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)
• Władysław Siarkowski (1891), “smyk”, in “Słowniczek gwary ludowej z okolic Pińczowa”, in Sprawozdania Komisyi Językowej Akademii Umiejętności (in Polish), volume 4, page 339