yangın

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Turkish[edit]

yangın

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): [jɑɳˈɡɯn]
  • Hyphenation: yan‧gın

Noun[edit]

yangın (definite accusative yangını, plural yangınlar)

  1. fire; The often accidental occurrence of fire in a certain place leading to its full or partial destruction.

Declension[edit]

Inflection
Nominative yangın
Definite accusative yangını
Singular Plural
Nominative yangın yangınlar
Definite accusative yangını yangınları
Dative yangına yangınlara
Locative yangında yangınlarda
Ablative yangından yangınlardan
Genitive yangının yangınların
Possessive forms
Singular Plural
1st singular yangınım yangınlarım
2nd singular yangının yangınların
3rd singular yangını yangınları
1st plural yangınımız yangınlarımız
2nd plural yangınınız yangınlarınız
3rd plural yangınları yangınları
Predicative forms
Singular Plural
1st singular yangınım yangınlarım
2nd singular yangınsın yangınlarsın
3rd singular yangın
yangındır
yangınlar
yangınlardır
1st plural yangınız yangınlarız
2nd plural yangınsınız yangınlarsınız
3rd plural yangınlar yangınlardır

Further reading[edit]

  • yangın in Turkish dictionaries at Türk Dil Kurumu