zīmulis
Appearance
Latvian
[edit]
Etymology
[edit]Coined by Atis Kronvalds from zīme (“sign, symbol”) (q.v.) or zīmēt (“to draw”) ( + -ulis) around 1870.[1]
Pronunciation
[edit]Noun
[edit]zīmulis m (2nd declension)
- pencil (instrument made of graphite or lead, usually inside a wooden frame, used for writing or drawing)
- smails zīmulis ― sharp pencil
- rakstīt ar zīmuli ― to write with a pencil
- zīmuļa vilciens ― a pencil stroke
- zīmuļu asināmais ― pencil sharpener
- asināt zīmuli ― to sharpen a pencil
- krāsu, krāsainie zīmuļi ― colored pencils, crayons
- ciets, mīksts zīmulis ― hard, soft pencil (i.e., with lead wears out slowly, or quickly)
Declension
[edit]| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | zīmulis | zīmuļi |
| genitive | zīmuļa | zīmuļu |
| dative | zīmulim | zīmuļiem |
| accusative | zīmuli | zīmuļus |
| instrumental | zīmuli | zīmuļiem |
| locative | zīmulī | zīmuļos |
| vocative | zīmuli | zīmuļi |
References
[edit]- ^ Karulis, Konstantīns (1992), “zīmulis”, in Latviešu Etimoloģijas Vārdnīca [Latvian Etymological Dictionary][1] (in Latvian), Rīga: AVOTS, →ISBN
