zapornik

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Serbo-Croatian[edit]

Noun[edit]

zapornik m (Cyrillic spelling запорник)

  1. plosive

Synonyms[edit]


Slovene[edit]

Etymology[edit]

From zapòr +‎ -nik.

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

zapọ̑rnik m anim

  1. prisoner (person incarcerated in a prison)

Inflection[edit]

Masculine anim., hard o-stem
nom. sing. zapórnik
gen. sing. zapórnika
singular dual plural
nominative zapórnik zapórnika zapórniki
accusative zapórnika zapórnika zapórnike
genitive zapórnika zapórnikov zapórnikov
dative zapórniku zapórnikoma zapórnikom
locative zapórniku zapórnikih zapórnikih
instrumental zapórnikom zapórnikoma zapórniki

Further reading[edit]

  • zapornik”, in Slovarji Inštituta za slovenski jezik Frana Ramovša ZRC SAZU, portal Fran