γιγνώσκω

Definition from Wiktionary, a free dictionary

Jump to: navigation, search

Contents

[edit] Ancient Greek

[edit] Alternative spellings

[edit] Etymology

From Proto-Indo-European *ǵenh₃. Possible cognates include Latin nōscō, Old Armenian ծան- (can-), “‘to know’”), and Old Persian xšnāsāhiy.

[edit] Pronunciation

  • (Classical): IPA: [ɡiɡnɔː́skɔː]
  • (Koine): IPA: [ɟiɡnˈo̞ːsko̞ː]
  • (Byzantine): IPA: [ʝiɣnˈosko]

[edit] Verb

present γιγνώσκω, future: γνώσομαι, aorist: ἔγνων, perfect: ἔγνωκα, perfect m/p: ἔγνωσμαι, aorist passive: ἐγνώσθην

  1. I am aware of, perceive, observe
  2. I know, understand
  3. I investigate, determine
  4. I have sex with

[edit] Inflection

    Present: γιγνώσκω
number singular dual plural
present first second third second third first second third
active indicative γιγνώσκω γιγνώσκεις γιγνώσκει γιγνώσκετον γιγνώσκετον γιγνώσκομεν γιγνώσκετε γιγνώσκουσι(ν)
subjunctive γιγνώσκω γιγνώσκῃς γιγνώσκῃ γιγνώσκητον γιγνώσκητον γιγνώσκωμεν γιγνώσκητε γιγνώσκωσι(ν)
optative γιγνώσκοιμι γιγνώσκοις γιγνώσκοι γιγνώσκοιτον γιγνωσκοίτην γιγνώσκοιμεν γιγνώσκοιτε γιγνώσκοιεν
imperative γιγνῶσκε γιγνωσκέτω γιγνώσκετον γιγνωσκέτων γιγνώσκετε γιγνωσκόντων
middle/

passive

 indicative γιγνώσκομαι γιγνώσκει/
γιγνώσκῃ		 γιγνώσκεται γιγνώσκεσθον γιγνώσκεσθον γιγνωσκόμεθα γιγνώσκεσθε γιγνώσκονται
subjunctive γιγνώσκωμαι γιγνώσκῃ γιγνώσκηται γιγνώσκησθον γιγνώσκησθον γιγνωσκώμεθα γιγνώσκησθε γιγνώσκωνται
optative γιγνωσκοίμην γιγνώσκοιο γιγνώσκοιτο γιγνώσκοισθον γιγνωσκοίσθην γιγνωσκοίμεθα γιγνώσκοισθε γιγνώσκοιντο
imperative γιγνώσκου γιγνωσκέσθω γιγνώσκεσθον γιγνωσκέσθων γιγνώσκεσθε γιγνωσκέσθων
active middle/passive
infinitive γιγνώσκειν γιγνώσκεσθαι
participle γιγνώσκων , γιγνώσκουσα , γιγνῶσκον γιγνωσκόμενος , γιγνωσκομένη , γιγνωσκόμενον
    Imperfect: ἐγίγνωσκον
number singular dual plural
imperfect first second third second third first second third
active indicative ἐγίγνωσκον ἐγίγνωσκες ἐγίγνωσκε ἐγιγνώσκετον ἐγιγνωσκέτην ἐγιγνώσκομεν ἐγιγνώσκετε ἐγίγνωσκον
middle/
passive		 ἐγιγνωσκόμην ἐγιγνώσκου ἐγιγνώσκετο ἐγιγνώσκεσθον ἐγιγνωσκέσθην ἐγιγνωσκόμεθα ἐγιγνώσκεσθε ἐγιγνώσκοντο
    Perfect: ἔγνωκα
number singular dual plural
perfect first second third second third first second third
active indicative ἔγνωκα ἔγνωκας ἔγνωκε ἐγνώκατον ἐγνώκατον ἐγνώκαμεν ἐγνώκατε ἔγνωκασι(ν)
subjunctive ἐγνωκὼς ὦ/
ἐγνώκω		 ἐγνωκὼς ᾖς/
ἐγνώκῃς		 ἐγνωκὼς ᾖ/
ἐγνώκῃ		 ἐγνωκότε ἦτον/
ἐγνώκητον		 ἐγνωκότε ἦτον/
ἐγνώκητον		 ἐγνωκότες ὦμεν/
ἐγνώκωμεν		 ἐγνωκότες ἦτε/
ἐγνώκητε		 ἐγνωκότες ὦσι(ν)/
ἐγνώκωσι(ν)
optative ἐγνωκὼς εἴην/
ἐγνώκοιμι/
ἐγνωκοίην		 ἐγνωκὼς εἴης/
ἐγνώκοις/
ἐγνωκοίης		 ἐγνωκὼς εἴη/
ἐγνώκοι/
ἐγνωκοίη		 ἐγνωκότε εἴητον/
ἐγνωκότε εἶτον/
ἐγνώκοιτον		 ἐγνωκὀτε εἰήτην/
ἐγνωκότε εἴτην/
ἐγνωκοίτην		 ἐγνωκότες εἴημεν/
ἐγνωκότες εἶμεν/
ἐγνώκοιμεν		 ἐγνωκότες εἴητε/
ἐγνωκότες εἶτε/
ἐγνώκοιτε		 ἐγνωκότες εἴησαν/
ἐγνωκότε εἶεν/
ἐγνώκοιεν
imperative ἐγνωκὼς ἴσθι ἐγνωκὼς ἔστω ἐγνωκότε ἔστον ἐγνωκότε ἔστων ἐγνωκότες ἔστε ἐγνωκόντες ὄντων
infinitive participle
active ἐγνωκέναι ἐγνωκώς , ἐγνωκυῖα , ἐγνωκός
    Pluperfect: ἐγνώκειν/ἐγνώκη
number singular dual plural
pluperfect first second third second third first second third
active indicative ἐγνώκειν/
ἐγνώκη		 ἐγνώκεις/
ἐγνώκης		 ἐγνώκει(ν) ἐγνώκετον ἐγνωκέτην ἐγνώκεμεν ἐγνώκετε ἐγνώκεσαν

[edit] References

Retrieved from "http://en.wiktionary.org/wiki/%CE%B3%CE%B9%CE%B3%CE%BD%CF%8E%CF%83%CE%BA%CF%89"
In other languages