κίνησις

Ancient Greek

Etymology

From κινέω (kineō, “I move”)

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /ki͜ínɛ͜ɛsis/

• (1st BC Egyptian): IPA: /kíːneːsis/

• (4th AD Koine): IPA: /kínisis/

• (10th AD Byzantine): IPA: /cínisis/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /cínisis/

Noun

κίνησις (genitive κινήσεως) f, third declension; (kīnēsis)

1. motion
2. dance
3. political movement, revolt
4. change, revolution
5. (grammar) inflection
6. (law) punitive action

Inflection

Third declension of κίνησῐς, κινήσεως

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	κίνησῐς	κινήσει	κινήσεις
Genitive	κινήσεως	κινησέοιν	κινήσεων
Dative	κινήσει	κινησέοιν	κινήσεσῐ(ν)
Accusative	κίνησῐν	κινήσει	κινήσεις
Vocative	κίνησῐ	κινήσει	κινήσεις

Third declension of κίνησῐς, κινήσιος (Ionic, Epic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	κίνησῐς	κινήσιε	κινήσιες
Genitive	κινήσιος	κινησίοιν	κινησίων
Dative	κινήσῑ, κινήσει	κινησίοιν	κινήσῐσῐ(ν), κινησίεσῐ(ν), κινήσεσῐ(ν)
Accusative	κίνησῐν	κινήσιε	κινήσῑς, κινήσιᾰς
Vocative	κίνησῐ	κινήσιε	κινήσιες

Antonyms

• (motion): στάσις

References

• LSJ
• BDAG
• Strong’s concordance number: G2796